reuwas kareureuhnakeun

    Ngajar téh geus aya kana 23 taunna, timimiti ngajar geografi sesuai jeung ijazah ti IKIP Bandung. Tapi kadang bari ditambahan ngajar matématika, basa Sunda atawa agama. Masing geus lila ngajar ogé angger kudu diajar heula mun rek ngajar téh.

    Saprak sertifikasi aya kawajiban ngajar 24 jam, tapi ku sabab guruna tiluan ari kelas ngan 12. Jam IPS teh kurang baé, diakalanna guru IPS wajib ditambahan jam tambahan sebagai Wakasek. Ari keur kabagian 4 kelasmah teu kesel teuing, ari beuki dieu kelas beuki ngurangan, antukna sok kabagean 3 kelas, kabayang keselna. Makana aya pamikiran neangan sakola nu jam IPSna loba. 

    Aya beja Nu Umiyati pangsiun, jorojoy aya niat sugan pindah baé ngajar téh ka Cilimus 1.

Kabeneran pas acara kunjungan ka SMPN 2 Cirebon samobil jeung Pa Kusnandar, terus nanyakeun kumaha mun kuring pindah ka Cilimus. Sok baé ceunah aya jam 20, komo ke maretmah H Neni pangsiun. Ku babaturan samobil guru guru IPS disemangatan supaya ngurus ngurus kapindahan.

    Asa ragu rek pindah téh, betah di Pancalang dua, jeung guru guruna geus asa jeung dulur, geus teu asa asa deui. Lila mikir antara keputusan pindah jeung henteuna.

    Sabulan ti harita pajeueung jeung Pa Kusnandar di hajatan Pa Arif, manehna nanyakeun kumaha jadi teuna pindah téh. Ku kuring di jawab ke nyarios heula ka Pa kepala, Pa Nandar pangnyarioskeun Ka Bu Kepala. Siap ceunah malahmah tos ngobrol sareng Bu Eha, enggal ceunah rek ngalihmah, di Cilimus butuh guru lalaki.

    Perang Sabil rek bebeja ka Bapa kepala téh. Timbul deui semangat sanggeus pamajikan WA an jeung Bu kepala. Enggal Neng badé ngalihmah kabujeng kunu sanés.

Hese pisan rek kedal ka Pa kepala teh. Akhirna mah Salasa ngahajakeun kedal lisan menta surat lolos butuh. Pa kepala ngadorong pisan, sebagai penghargaan geus bakti salila 29 taun ceunah. Ari beuratmah beurat tangtuna oge ngaleupas kuring téh, tapi demi kebaikan sarerea, si bapa ngidinan pisan. Tos yakin Pa Rahman?

    Mun tos yakin ku abdi di tawis.

Saatos di tanda tangan kuring langsung Ngebel ka Bu kepala, jam 1 supaya salse ceunah. Kuring langsung ka Kuningan ka dinas nanyakeun sarat saratna.

Tapi ceuk bu kabid téh, loba pisan anu antri jeung numpuk can digawean, masalahna nunggu proses penempatan P3K.

    Duka yeuh naha bakal lancar sukses atawa gagal. 

Keur kitu meunang WA murubut ti Bu Nani bari ceurik, nganaha naha make pindah ke kain hati ceunah, bisa kabengbat ku Cilimus, mun euweuh Pa Rahman kumaha. Panjang pisan nganaha naha jeung manghanjakalkeun.

    Atuh milu ceurik asa sedih.

Padahal can nanaon acan kakara bida paniatan, syarat syaratna ogé rada rieut. Mudah mudahan mah digampilkeun sareng kenging pangalaman anu mangpaat kanggo sadaya boh ka kuringna boh kanu sejenna oge. Mun rek dipikiran baémah matak paur, sampe pusing jeung panas tiris ngadégdég, kumaha kahareupna. 

    Ya Alloh abdi nyuhunkeun tulung ka Anjeun tungtun abdi kana jalan anu lempeng sareng saé kanggé abdi kapayunna.